ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΥΠΑΡΞΙΑΚΟΥ ΑΓΧΟΣ ΕΞΑΙΤΙΑΣ ΑΠΟΧΩΡΙΣΜΟΥ ΑΠΟ ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΠΡΟΣΩΠΑ

Το υπαρξιακό άγχος που βιώνει ο άνθρωπος με το θάνατο, ιδιαίτερα με τον αποχωρισμό αγαπημένων πρόσωπων, είναι ένα φαινόμενο πολύ κοινό και καθοριστικό.

Συνήθως ο φόβος του θανάτου/ αποχωρισμού έρχεται στο προσκήνιο με αφορμή κάποια ασθένεια ή αιφνίδιο θάνατο αγαπημένου προσώπου ή εξαιτίας κάποιας άλλης τραυματικής εμπειρίας του παρελθόντος. Σε αυτή την περίπτωση το άτομο προσπαθεί, υποσυνείδητα, να «προστατέψει» τον εαυτό του από τον πόνο του αποχωρισμού. Πολλές φορές αυτό γίνεται με άρνηση ( denial ), παραποίηση, μη ρεαλιστική αντιμετώπιση του πραγματικού, αναπόφευκτου γεγονότος.

 Κάθε άνθρωπος πρέπει να συνειδητοποιήσει ότι ο θάνατος/ αποχωρισμός είναι ένα αληθινό & αναπόφευκτο κομμάτι της ανθρώπινης ύπαρξης. Αυτό γίνεται πιο εύκολα όταν το άτομο, στη διάρκεια της ζωής του, μάθει να εστιάζει στα θετικά που έχει, νιώθει ευγνωμοσύνη και είναι ενεργητικός συμμέτοχος & δημιουργός της ζωής του, και όχι παθητικός παρατηρητής.

Επίσης όσο και να είναι σκληρό, το άτομο, πρέπει να δεχτεί ότι ο θάνατος ( όπως και η γέννηση ) είναι τα πιο φυσιολογικά φαινόμενα της ζωής. Θα είναι πιο καλά προετοιμασμένο για το θάνατο, αν έχει ζήσει μια ζωή συνειδητοποιημένο, με ενδιαφέρουσες εμπειρίες & ουσιαστικές σχέσεις.

Πολλοί άνθρωποι έχουν υιοθετήσει τη συνήθεια της ‘γραφής’ των σκέψεων και εμπειριών τους, που αυτό μπορεί να λειτουργήσει σαν μια μέθοδος αυτογνωσίας & διαχείρισης του υπαρξιακού άγχους . Με το «μαγικό μέσο της γραφής» των συναισθημάτων, σκέψεων & φόβων, οι άνθρωποι μπορούν να νιώσουν πιο απελευθερωμένοι, να γίνουν παρατηρητές του εαυτού τους, να αυτοαναλυθούν & να εξελιχθούν !

Share